Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2007

Κατερίνα

Γαλήνια ατενίζω το φως που εδώ στη γη δε μου δόθηκε απλόχερα… κι η αγάπη που δεν πήρα μα ούτε κι έδωσα όση θα ήθελα σε κάποιους, γλυκιά, άπειρη κι αμόλυντη τώρα με ζεσταίνει… και πάνω στις αστροθάλασσες π’ αρμενίζω, συναντώ φίλους εκλεκτούς που μ’ αγκαλιάζουν με θέρμη και λάμπουν τα μάτια τους όταν με φωνάζουν με τ’ όνομά μου… Κατερίνα… σ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: