Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2009

Όσα χρόνια κι αν περάσουν,

Δεν ξεχνώ την Κύπρο... . Για πολλούς από τους Κυπρίους (Ελληνο- και Τουρκο-) το δράμα τους κι ο ξεριζωμός τους έχει φυσικά αρχίσει πολύ πριν τις 20 Ιουλίου 1974. Συνέπεια των επικίνδυνων πολιτικών παιχνιδιών, πολιτικού ενδοτισμού και έλλειψης επίγνωσης του ρόλου τους, κατώτερων των περιστάσεων πολιτικών που δυστύχησε αυτή η χώρα να την διαχειριστούν.

Θα πήγαινα νηπιαγωγείο για πρώτη φορά τότε στα 1974. Η χαρά μου για το να παω επιτέλους σχολείο δεν μετριάστηκε από την ιδέα ενός πολέμου, που στα αυτιά ενός μικρού παιδιού, δεν ηχούσε παρά σαν ένα ακόμη παιχνίδι των μεγάλων... Οι άρρενες της οικογενείας, επιστρατεύτηκαν άρδην και προέλασσαν στις μάχες με τα Σουβλάκια στην Θεσσαλονίκη, Βάρη και λοιπά κέντρα επιστράτευσης, προς βαθύτατη ανακούφιση των γιαγιάδων μας, και ιδιαίτερα της Μικρασιάτισσας που είχε από πρώτο χέρι επίγνωση του τι σημαίνει πόλεμος με Τούρκους...

Το 1974, όμως ήταν η ασύμμετρη χαριστική βολή με τη δύναμη των όπλων σε ένα πρόβλημα που θα απαιτούσε ευρωπαϊκή διαχείριση. Η ασύμμετρη βαρβαρότητα μπροστά σε μια τραγωδία. Η Ευρωπαϊκή Βρεττανία, επέδειξε φλεγματική αδιαφορία και ενθάρρυνε την βαρβαρότητα παγερά αδιάφορη μπροστά στην ικανοποίηση των δικών της ήκιστων συμφερόντων. Η Τουρκία με νομικίστικα τερτύπια, την κάλυψη των ΗΠΑ και φυσικά τις εγγυήσεις από δικούς μας για ισχνή και αδύναμη άμυνα, εισέβαλλαν στην Κύπρο (δήθεν για λίγες μέρες) και έκτοτε εις μάτην ψηφισμάτων του ΟΗΕ, διεθνών καταγγελιών και καταδικαστικών αποφάσεων από ποικίλλους οργανισμούς συνεχίζει την κατοχή ενός τμήματος μιας χώρας, φυσικά υπό την ενθάρρυνση, προτροπή κι επιδοκιμασία των ΗΠΑ και πολλών δυτικών χωρών.

Απροσχημάτιστα, ακόμη και σήμερα που κατέχει παράνομα έδαφος χώρας αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ και την Ε.Ε. η Τουρκία ΔΕΝ αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία σαν χώρα προσπαθώντας με τσαμπουκά (κυρίως) να επιβάλλει το κατεχόμενο τμήμα σαν ανεξάρτητο Τουρκοκυπριακό κράτος. Φυσικά εννοείται απαγορεύει την προσέγγιση οιουδήποτε φέρει στοιχεία ή σημαία της Κ. Δημοκρατίας στα λιμάνια αεροδρόμια της, ακόμη κι αν κινδυνεύουν. Βλέπετε εκείνοι (Οι Τούρκοι) δεν κάνουν λάστιχο το λεγόμενο "διπλωματικό κεκτημμένο" όπως εμείς με το αεροσκάφος της Φυρόμ.

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε και παραμυθιαζόμαστε περί δήθεν οικοδόμησης συνθηκών καλής γειτονίας κλπ. Ο Μπρεχτ, έχει πει πως αν στην πρώτη πράξη ενός έργου εμφανίσεις ένα όπλο, τότε αναπόφευκτα θα εκπυρσοκροτήσει μέχρι την τρίτη πράξη. Η Τουρκική πολεμική μηχανή ισχυροποιημένη κι ανανεωμένη ήρθε για να μείνει και να διαπρέψει σε αυτό που ανέκαθεν έκαναν οι πολεμικές μηχανές. Όρα Ισραήλ κλπ.

Να τονίσω για να μην παρεξηγηθώ, πως θεωρώ εξίσου επικίνδυνα και ανόητα, σποτάκια που γράφουν "Η Κύπρος είναι ελληνική" κλπ. Είναι καταρχήν ανιστόρητα. Άλλο αν ένα μεγάλο τμήμα ελληνο-κυπρίων αισθάνονται (και είναι) έλληνες και θα ήθελαν την ένωση και άλλο να επιβάλλεις την ένωση με το ζόρι. Το πάθημα της εισβολλής θαρρώ, πρέπει να μας διδαξει αρκετά. Επίσης μακριά από μένα κάθε μορφή ηλίθιου φανατισμού κι εθνικισμού...

Φυσικά το τελευταίο μέρος του δράματος, οι αγνοούμενοι...

Λογικά κρατήθηκαν απο τους Τούρκους στα Άδανα που μάλλον μεταφέρθηκαν έως ώτου περαιωθούν οι ανταλλαγές αιχμαλώτων. Μετά, τους ήταν και άχρηστοι και επικίνδυνοι, έτσι μάλλον τους εκτέλλεσαν όπως προκύπτει από την ομολογία του Τούρκου τραγουδιστή Αττίλα Ολγκάτς που βεβαίως έσπευσε να αναιρέσει, κατόπιν άμεσης κινητοποίησης της Τουρκικής δικαιοσύνης. Φυσικά, οι εκτελέσεις έγιναν παράνομα με ωμή παραβίαση διεθνών κανόνων για αιχμαλώτους πολέμου και ατομικών δικαιωμάτων των αιχμαλωτισθέντων άμαχων πληθυσμών. Μια σαφώς μεσαιωνική διαχείριση των στρατιωτών, που στο κάτω κάτω, εντολές εκτελούσαν πέρα από οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση. Πόσο μάλλον των αμάχων που βρέθηκαν άφταιγοι στο μάτι του Κυκλώνα. Φυσικά αν και έχουν γίνει διαβήματα στον ΟΗΕ, η διεθνής κοινότητα μάλλον προσπαθεί να υποβαθμίσει αυτό το ζήτημα.

Ξέρω φαίνεται βαρύ και στενάχωρο, μα είμαι άνθρωπος που συγχωρώ, μα δεν ξεχνώ...

17 σχόλια:

epikuros είπε...

Μου χρειαζόταν η υπενθίμηση.
Ξεχνάμε εύκολα τα σημαντικά και ασχολούμαστε με τα τετριμμένα.
Φοβάμαι πως θα έρθει στιγμή που θα το πληρώσουμε αυτό.
Ξεμάθαμε να αγωνιζόμαστε για τα δίκαια του συνόλου, επαναπαυμένοι στις μικρές μας εφήμερες απολαύσεις.
Καλώς ήρθες φίλε μου.
Είχα την ελπίδα πως θα σ' έβλεπα στην Ελλάδα.
Ίσως αργότερα.
Να είσαι καλά Νίκιπλε.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Ω, μικρουλάκι μου,
Εγώ ήμουν 17 και ακόμη δε μπορώ να λησμονήσω τον πόνο αυτών των ανθρώπων (για τους νεκρούς, αιχμαλώτους, αγνοούμενους, βιασμένους), που μεταφερόταν σε μας μέσω τι-βι.
Μεταξύ των αγνοουμένων και επιστρατευμένος συγγενής μου από Ελλάδα, μα πώς να ξεχάσουμε....

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Αναστασία είπε...

Οι εικόνες αυτές μοιάζουν με μαχαιριές στην καρδιά.
Τα γεγονότα δεν τα πρόλαβα μα τα έμαθα μέσα από τις διηγήσεις ανθρώπων που τα έζησαν και με συγκλόνισαν περισσότερο.
Η λησμονιά είναι ο χειρότερος εχθρός είναι θάνατος και εμείς δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε.....

Φιλί

roadartist είπε...

Κάθε μέρα ξεχνάμε, και κάθε μέρα το πληρώνουμε.. Πολλά φιλιά..

Artanis είπε...

Έτσι πρέπει, να μην ξεχνάμε...Αλλά δεν ξέρω πόσοι θυμόμαστε τελικά...
καλημέρα από ΝΖ, σε φιλώ...

Adamantia είπε...

Θυμάμαι τον τρόμο μου όταν είχαν επιστρατεύσει τον πατέρα μου..
Χαθήκαμε σε μνήμες,μνημόνια,μνημόσυνα..Χάσαμε την ουσία του λόγου που πέρασε ο Αττίλας απο ανοιχτές πόρτες, ξεχάσαμε ότι το τείχος παραμένει στη Λευκωσία θυμίζοντας και τα πτώματα και αυτούς που πάτησαν εκ των υστέρων επι πτωμάτων για να αναρριχηθούν στην ιστορία.
Καλημέρα Νίκιπλε μου.

nikiplos είπε...

Φίλε Επίκουρε, καλησπέρα... Όλοι μας ξεχνάμε τα σημαντικά, καθώς πλέον έχουμε καταντήσει τα σημαντικά να τα θεωρούμε "τετριμμένα" τόσο συχνά πυκνά που εμφανίζονται πλέον... Για την συνάντηση καλύτερα για αργότερα γιατί δεν με βλέπω άμεσα εκεί κάτω φίλε.... Και μη ξεχνάς, οι μικρές μας εφήμερες απολαύσεις αν είναι τέτοιες, είναι βάλσαμο...

nikiplos είπε...

Γλαρένια καλησπέρα... Α' είσαι κάπως... μεγαλύτερη... Εκείνο καλή μου που είναι σημαντικότερο είναι να μην ξεχάσουμε... έτσι νομίζω... φιλιά

nikiplos είπε...

Αναστασία καλησπέρα... Οι εικόνες μοιάζουν πλέον τόσο μακρινές... καταχωνιασμένες στην καρδιά... Τα πρόσωπα βέβαια ξεθώριασαν, όπως και στις φωτογραφίες... Δεν πρέπει να ξεχάσουμε... Δεν πρέπει τίποτε να μας αφήσει να ξεχάσουμε...

nikiplos είπε...

Κάθε μέρα ξεχνάμε, και κάθε μέρα το πληρώνουμε.. Πολλά φιλιά..
Γειά σου καλλιτέχνιδα... έτσι είναι... Αν δεν διδασκόμαστε απο τα λάθη μας, είμαστε καταδικασμένοι να τα επαναλάβουμε... Πάντως οι φωτογραφίες των αιχμαλωτισθέντων με την απαγοήτευση στο πρόσωπο, είναι που με στοιχειώνουν, και ο άδικος μπαμπέσικος χαμός τους...

nikiplos είπε...

Αρτάνις, καλησπέρα... Η αλήθεια είναι ότι εύκολα ξεχνάμε όλοι μας τα δυσάρεστα και φυσιολογικό είναι αυτό. Για αυτό και πρέπει να τα υπενθυμίζουμε μεταξύ μας ο ένας στον άλλον....φιλιά από το ζεστό σήμερα Παρί.

nikiplos είπε...

Αδαμαντία, πολλά είναι τα στενάχωρα... για αυτό και δεν πρέπει με τίποτε να ξεχνάμε... Εμένα όπως είπα και στην Αναστασία κυρίως με στοιχειώνουν οι φωτογραφίες των αγνοουμένων. Οι εικόνες της ασπρόμαυρης τηλεόρασης με τις μανάδες μαυροφορεμμένες να τις κραδαίνουν και τους πολιτικούς αδιάφορους (ή και ανήμπορους). Ένας γείτονας που ο γιός του ήταν μεταξύ των αγνοουμένων, ακόμη τον περιμένει... Του έχει φτιάξει και σπίτι με τα έπιπλά του και όλα του... Από αυτόν κυρίως έχω μάθει τα αίσχη και το εμπόριο που έχει γίνει εις βάρος τους όλα αυτά τα χρόνια... Τέλος πάντων, στενάχωρα πράγματα... Ας είναι να μην ξεχνουμε μερικές φορές...

fractal είπε...

Καλισπέρα Νίκιπλε. Πως να ξεχάσουμε εμείς που ανάμεσά μας είναι τα θύματα.. Ξεχνούν μόνο εκείνοι που έχουν την ευθύνη.
Εμείς μόνο γερνάμε, όπως τα σπασμένα μάρμαρα μέσα στα χωράφια, τα ποίματα που φιάχνουμε τις ώρες που νοσταλγούμε και τις μνήμες εκείνων που έχουν χαθεί. Γερνούμε μαζύ με τις μνήμες μας.

gskastro είπε...

Φίλε Νίκιπλε, τα θύματα, ο περίγυρός τους και κάποιοι ευαίσθητοι άνθρωποι σαφώς και δεν ξεχνούν. Οι υπεύθυνοι της τραγωδίας αυτής όχι μόνο ξεχνούν αλλά και επιδιώκουν να ξεχάσουμε και εμείς οι υπόλοιποι.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι το τραγικό γεγονός της Κύπρου είχε σαν αντίβαρο το ευτυχές γεγονός της πτώσης της χούντας. Εγώ ήμουν μεγάλος τότε και θυμάμαι τον κόσμο να πανηγυρίζει (για την πτώση της χούντας φυσικά) ενώ από την άλλη μεριά οι Τούρκοι πατούσαν το πόδι τους στην Κύπρο.
Το χειρότερο όμως απ’ όλα είναι ότι δεν θα μάθουμε ποτέ τα πραγματικά γεγονότα και ποιοι ήταν οι υπαίτιοι αυτής της τραγωδίας. Φαίνεται ότι ο λόγος που δεν ανοίγει ο φάκελος της Κύπρου είναι ακριβώς αυτός. Όχι να μην ακουστούν ονόματα (που μπορεί να είναι και αυτό) αλλά γιατί έχουμε μεγάλη ευθύνη σαν έθνος, άσχετα αν έχουμε την δικαιολογία ότι μας κυβερνούσε μια πανάθλια δικτατορία. Ίσως η αλήθεια να κρύβεται στην πρώτη σου φράση «Για πολλούς από τους Κυπρίους (Έλληνο- και Τούρκο-)…..»
Να είσαι καλά Νίκιπλε. gskastro

nikiplos είπε...

Αγαπημένο φράκταλ καλημέρα... Ούτε αυτοί που έχουν την ευθύνη ξεχνούν... Απλά κάνουν πως ξεχνούν. Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι οι προδότες, οι εφιάλτες που προσπόρισαν από αυτή την καταστροφή και σήμερα όχι μόνο ενδεχομένως βρίσκονται στο απυρόβλητο, αλλά χαίρουν και κοινωνικής (κατασκευασμένης από τον Τύπο φυσικά) εκτίμησης... Όλοι εμείς λοιπόν μαζί με τους υπαίτιους κοντύναμε τότε την ελλάδα και τον ελληνισμό. Σώσαμε τον εαυτό μας μα μάλλον προσωρινά... Γίναμε μικρότεροι. Κι εκείνοι που προσπόρισαν μικρότεροι. Αν είσαι πλούσιος μικρών, δεν είσαι παρά ένας γραφικός μικρός πλούσιος. Αν είσαι φτωχός γιγάντων, τυγχάνεις σεβασμού γιατί είσαι γένος γιγάντων... Προσπορίζεις δλδ από το μέγεθος της πατρίδας σου... Εμείς εξαργυρώνουμε το όποιο μικρό συνολικό κλέος μας για βίλλα, μεζονέτα μια καλή θέση κλπ... Αύριο αυτά δεν θα έχουν καμία αξία φυσικά, και αν συνεχίσουμε έτσι θα μείνουμε χωρίς πατρίδα, έτσι αδίδακτοι που βαδίζουμε από το παρελθόν μας... Ήδη είμαστε "κοντούληδες" στην Ευρώπη και κοιτάμε τους άλλους με κόμπλεξ περισσό...

nikiplos είπε...

Αγαπητέ gskastro, καλησπέρα... Χαίρομαι για αυτά που έγραψες, γιατί φαίνεται ότι μπορείς να βλέπεις πίσω απο τις καλά βαλμένες κουρτίνες. Κουρτίνες που εξωραΐζουν όλους μας τις συνειδήσεις μας... Κουρτίνες που μας εξωθούν στο να κοιμόμαστε ήρεμοι, χαρούμενοι που εδώ είμαστε ασφαλείς... Εκείνες δλδ που πατροπαράδοτα οι πρόγονοί μας άπλωναν στο παρελθόν. Όταν για 200 χρόνια οι πρώτοι μας πρόγονοι αλληλοσφάζονταν για το ποιός θα κυριαρχήσει, ο Κυρ Γιάννης ο Καντακουζηνός, ή ο Ιωάννης Παλαιολόγος κλπ και φέρναμε τους Τούρκους να "βοηθήσουν" οι μεν να ξεπαστρέψουμε τους δε. Κι εκείνοι επί τη ευκαιρία ξεπάστρεψαν και τη Θεσσαλονίκη.

Θυμάμαι τους πρώτους Κυπρίους πρόσφυγες τότε. Ούτε εξαγριωμένοι, ούτε τίποτε. Μόνο το αίσθημα του κενού... Της απορίας. Πως δλδ έφτασαν τα πράγματα και οι "γείτονες" τους έκλεψαν τ αμπέλια, τα κρασιά, τα σπίτια. Εκείνοι βρέθηκαν με ένα σάκο παλιόρουχα, και τα "αδέλφια" τους Ελλαδίτες και Κύπριοι από άλλα μέρη με χρυσά κουτάλια στις Αγγλίες και στα διαπλεκόμενα συστήματα εξουσίας... Όλοι μαζί χαιρόμασταν τότε που τα πράγματα ησύχασαν... Μέχρι την επόμενη φορά...

disa είπε...

A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風